سرطان ریه چیست؟

مانند دیگر سرطان ها ، سرطان ریه زمانی ایجاد می شود که فرآیندهای طبیعی تقسیم و رشد سلول ها مختل شده و جای خود را به رشد غیر طبیعی و غیرقابل کنترل می دهد. سلولها به یک توده یا تومور تبدیل می شوند. هرگونه رشد غیرطبیعی در بدن که مستقیماً به بافت ها و اندام های اطراف حمله کند ، به سایر نقاط بدن گسترش یابد یا پس از برداشتن مجدد امکان رشد مجدد را داشته باشد ، “بدخیم” یا سرطانی نامیده می شود.

چه کسانی به سرطان ریه مبتلا می شوند؟

پیشرفت سرطان ریه ممکن است چندین سال طول بکشد. سیگار کشیدن شایع ترین عامل خطر ابتلا به سرطان ریه است. بسیاری از افرادی که در معرض دود سیگار – یا برخی از اجزای آن – قرار می گیرند ، با تغییرات غیر طبیعی دائمی در ریه های خود روبرو می شوند. این تغییرات می تواند باعث ایجاد تومور سرطانی در ریه شود.

بیست و پنج درصد موارد سرطان ریه در سراسر جهان در افرادی که هرگز سیگار نکشیده اند تشخیص داده می شود. علت اصلی در این موارد به خوبی درک نشده است.
دو نفر از سه نفر مبتلا به سرطان ریه بالای 65 سال سن دارند.
شایع ترین سن هنگام تشخیص 70 سال است.
سرطان ریه چقدر شایع است؟
سرطان ریه دومین بدخیمی شایع در کشور است ، اما کشنده ترین سرطان است زیرا باعث بیشترین تعداد مرگ و میر از همه سرطان ها می شود. پیش بینی می شود تشخیص سرطان ریه در سال 2019 حدود 228،150 مورد جدید در ایالات متحده باشد ، در حالی که پیش بینی می شود 142،670 مورد مرگ در سال 2019 رخ دهد.

مراحل سرطان ریه چگونه است؟

مرحله بندی به پزشک اجازه می دهد تا میزان سرطان بیمار را بطور کامل درک کند تا تصمیمات درمانی را تعیین کرده و نتایج مورد انتظار را پیش بینی کند. پزشکان از اصطلاحات خاصی برای توصیف مراحل سرطان استفاده می کنند ، اما یک روش ساده برای توصیف مرحله بندی ممکن است به شرح زیر باشد:

موضعی: سرطان محدود به ریه است.
منطقه ای: سرطان به غدد لنفاوی (یا غدد) داخل قفسه سینه گسترش یافته است.
از راه دور: سرطان به سایر نقاط بدن گسترش یافته (یا متاستاز داده شده است).

انواع سرطان ریه چیست؟

بیشتر سرطان های ریه در دیواره برونش ها (مجاری هوایی که از نای یا لوله تنفسی منشعب می شوند) شروع می شود. سرطان ریه همچنین می تواند در غدد زیر مخاط برونش ها ، اغلب در نواحی بیرونی ریه ها ایجاد شود. این سرطان های ریه یکی از دو نوع اصلی است ، سرطان ریه سلولی کوچک یا غیر سلولی ، که هر کدام به روش های مختلف رشد و گسترش می یابند:

سرطان ریه سلول غیر کوچک

سرطان ریه سلول غیر کوچک بسیار شایع تر است و معمولاً کندتر از سرطان ریه سلول کوچک رشد می کند و گسترش می یابد. سه نوع اصلی سرطان ریه سلول غیر کوچک وجود دارد که به دلیل نوع سلول هایی که سرطان از آنها ایجاد می شود ، نامگذاری شده است:

آدنوکارسینوم اغلب در نزدیکی ریه شروع به رشد می کند و ممکن است از نظر اندازه و میزان رشد متفاوت باشد. این شایع ترین نوع سرطان ریه در افراد سیگاری و کسانی است که هرگز سیگار نکشیده اند.
کارسینوم سلول سنگفرشی معمولاً در یکی از لوله های تنفسی بزرگتر نزدیک مرکز سینه شروع می شود. اندازه این تومورهای ریه می تواند از بسیار کوچک تا بسیار بزرگ متغیر باشد.
کارسینوم سلول بزرگ اغلب در نزدیکی ریه شروع می شود ، به سرعت رشد می کند و معمولاً هنگام تشخیص بسیار گسترده است.

سرطان ریه سلول کوچک

سرطان ریه سلولی کوچک نسبت به سرطان ریه غیر سلولی کمتر شایع است و حدود 15 درصد از کل سرطان های ریه را تشکیل می دهد. این نوع سرطان ریه به سرعت رشد می کند ، احتمالاً تا زمان تشخیص پیشرفت کرده و به سرعت به سایر نقاط بدن سرایت می کند.

سرطانهای نادر قفسه سینه

بیش از دوازده نوع تومور غیر معمول وجود دارد که می تواند در قفسه سینه ایجاد شود ، که ممکن است از ریه ایجاد شود یا نشود. برخی از انواع کمتر رایج شامل تومورهای کارسینوئید (اغلب در یک مجرای تنفسی بزرگ) و مزوتلیوم بدخیم است که از پلور یا پوشش داخلی ریه ایجاد می شود.

مزوتلیوما

مزوتلیوما سرطانی است که بر مزوتلیوم ، غشای محافظتی که بیشتر اندام های داخلی بدن را می پوشاند ، تأثیر می گذارد. این سرطان نادر سالانه فقط 3000 نفر را مبتلا می کند ، معمولاً در قسمتی از مزوتلیوم که ریه ها را احاطه کرده است (پلورا) اما گاهی اوقات در ناحیه پریکارد که قلب را می پوشاند. مزوتلیوما معمولاً چند دهه پس از قرار گرفتن در معرض آزبست اتفاق می افتد.

سرطان ریه چگونه درمان می شود؟

تمام اطلاعات مربوط به بیمار ، از جمله وضعیت سلامتی وی ، نوع تومور و میزان گسترش آن جمع آوری شده است تا مناسب ترین درمان برای سرطان آن فرد طراحی شود.

سرطان ریه یک سرطان بسیار چالش برانگیز برای درمان است. نوع و مرحله سلول مهمترین عوامل در تعیین میزان بقا است که در زمان تشخیص است. مواردی که در مرحله موضعی تشخیص داده می شوند ، قابل درمان هستند. متأسفانه اکثر افراد زمانی تشخیص داده می شوند که بیماری در خارج از قفسه سینه (پیشرفته یا دور) گسترش یافته یا گره های قفسه سینه (منطقه ای) را درگیر کرده است. همچنین ، ریه ها اندام های بسیار حساسی هستند و ممکن است برخی از انواع درمان را به راحتی انجام ندهند. این ترکیب توضیح می دهد که چرا سرطان ریه یکی از ضعیف ترین میزان بقا را در بین همه سرطان ها دارد. میزان بقای کلی دو ساله افراد مبتلا به سرطان ریه 25 درصد است. در پنج سالگی ، میزان بقا به 15 درصد کاهش می یابد.

مهم است که اهداف درمان سرطان ریه را با پزشک خود در میان بگذارید. برخی از درمانها ممکن است برای کنترل سرطان استفاده شود. سایر موارد برای بهبود کیفیت زندگی و/یا کاهش علائم استفاده می شود. این درمانها ممکن است به تنهایی یا ترکیبی استفاده شوند.

شیمی درمانی و درمان های هدفمند

شیمی درمانی استفاده از داروهایی است که برای از بین بردن سلول های سریع رشد کننده مانند سلول های سرطانی طراحی شده اند. شیمی درمانی ممکن است مستقیماً به داخل ورید (به روش IV یا داخل وریدی) تزریق شود یا از طریق یک کاتتر ، که یک لوله نازک است که در یک ورید بزرگ قرار داده شده و تا زمانی که دیگر مورد نیاز نباشد ، در آنجا نگه داشته شود. برخی از داروهای شیمی درمانی به صورت قرص به صورت خوراکی مصرف می شوند.

داروهای هدف ، گروه جدیدی از داروها هستند که برای عملکرد در برابر ضعف های خاص در سلول های سرطانی یا بافت های حمایتی اطراف ، مانند رگ های خونی طراحی شده اند. این داروها همچنین می توانند به صورت خوراکی یا IV استفاده شوند. آنها با تغییرات خاصی در ژن ها یا گیرنده های سلولی در سرطان ها مثرتر هستند.

در مراحل اولیه سرطان سلولهای کوچک ، شیمی درمانی ممکن است همراه با جراحی برای بهبود میزان بقا استفاده شود. در مراحل پیشرفته سرطان غیر سلولهای کوچک و در تمام مراحل سرطان سلولهای کوچک ، شیمی درمانی و درمانهای هدفمند ممکن است برای تسکین علائم و افزایش طول عمر استفاده شود.

شیمی درمانی هم سلول های طبیعی و هم سلول های سرطانی را تحت تاثیر قرار می دهد. پزشکان سعی می کنند تا آنجا که ممکن است ضمن درمان مناسب سرطان از عوارض جانبی جلوگیری کنند. عوارض جانبی تا حد زیادی به نوع خاص دارو و مقدار داده شده بستگی دارد. آنها می توانند برای هر فرد متفاوت باشند و ممکن است فقط موقتی باشند. عوارض جانبی شایع شیمی درمانی شامل تهوع و استفراغ ، ریزش مو ، زخم دهان و/ یا خستگی است. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی شما می توانند راه هایی را برای کنترل عوارض جانبی و بهبود علائم که ممکن است در حین و بعد از عمل رخ دهد ، پیشنهاد دهند.

پرتو درمانی

پرتودرمانی نوعی اشعه ایکس با انرژی بالا است که سلول های سرطانی را از بین می برد. می توان از آن به عنوان درمان اولیه یا در ترکیب با شیمی درمانی (با یا بدون جراحی) استفاده کرد. اغلب می تواند با تسکین درد ، انسداد مجاری تنفسی ، تنگی نفس یا سرفه نقش مهمی در بیماران سرطانی پیشرفته ایفا کند.

پرتودرمانی یک درمان “متمرکز” است ، به این معنی که برای به حداکثر رساندن اثر خود بر روی سلول های سرطانی و در عین حال به حداقل رساندن آسیب به سلول های طبیعی طراحی شده است. تشعشعات برای درمان سرطان ریه اغلب از دستگاه (تشعشعات خارجی) ناشی می شود. گاهی اوقات ، تابش ممکن است با استفاده از لوله هایی که بذر رادیواکتیو را مستقیماً در نزدیکی تومور قرار می دهند (تابش داخلی یا براکی تراپی) به صورت داخلی انجام شود.

عوارض جانبی پرتودرمانی عمدتا به قسمتی از بدن که تحت درمان قرار می گیرد و دوز درمان بستگی دارد. عوارض جانبی شایع پرتودرمانی روی قفسه سینه ، خشکی و گلو درد است. مشکل در بلع ؛ خستگی؛ تغییرات پوستی در محل درمان ؛ و/یا از دست دادن اشتها.

یکی از نوآوری های خاص در پرتودرمانی ، رویکردی با تکنولوژی بالا است که گاهی اوقات “رادیو جراحی” نامیده می شود. در بیماران بسیار منتخب که تومورهای کوچکی دارند اما جراحی برای آنها مطلوب نیست یا ناامن است ، جراحی رادیو با استفاده از دوزهای بسیار بالای اشعه دقیق متمرکز شده که فقط به تومور کوچک در ریه اختصاص دارد ، یک جایگزین موثر است.

درمان با داروی تاگرسیو