این دارو برای درمان انواع خاصی از سرطان (کلیه، پانکراس و روده) استفاده می شود. همچنین برای درمان افرادی که در معرض خطر بالای عود مجدد سرطان کلیه پس از جراحی کلیه هستند، استفاده می شود. سوتنت با متوقف کردن یا کند کردن رشد تومورهای سرطانی عمل می کند. همچنین با کند کردن رشد عروق خونی جدید در تومور عمل می کند.

نحوه استفاده از دارو سوتنت

این دارو را به صورت خوراکی با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز مصرف کنید. برای برخی از شرایط، ممکن است به شما دستور داده شود که این دارو را برای یک دوره زمانی خاص مصرف کنید و پس از آن یک دوره زمانی دیگر از دارو قطع شود. برای سایر شرایط، ممکن است به شما دستور داده شود که هر روز بدون وقفه دارو سوتنت مصرف کنید. دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید.

در طول درمان با این دارو مایعات زیادی بنوشید، مگر اینکه پزشکتان دستور دیگری بدهد.

دوز بر اساس وضعیت پزشکی شما، پاسخ به درمان و سایر داروهایی که ممکن است مصرف کنید است. حتماً به پزشک و داروساز خود در مورد تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) اطلاع دهید.

دوز خود را افزایش ندهید یا این دارو را بدون تأیید پزشک بیشتر مصرف نکنید. وضعیت شما سریعتر بهبود نمی یابد و خطر عوارض جانبی جدی ممکن است افزایش یابد.

از این دارو به طور منظم استفاده کنید تا بیشترین سود را از آن ببرید. برای کمک به یادآوری، آن را هر روز در ساعت معینی مصرف کنید.

در حین استفاده از این دارو از خوردن گریپ فروت یا نوشیدن آب گریپ فروت خودداری کنید مگر اینکه پزشک دستور دیگری به شما بدهد. گریپ فروت می تواند مقدار برخی داروها را در جریان خون شما افزایش دهد. برای جزئیات بیشتر با پزشک خود و یا مسئول داروخانه مشورت کنید.

اثرات جانبی دارو سوتنت

ناراحتی معده، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، تغییر طعم، کاهش اشتها، خشکی/ترک/ضخیم شدن پوست، آبریزش چشم ها، تورم اطراف چشم ها، بی حسی/گزگز بازوها/پاها یا خستگی ممکن است رخ دهد. در برخی موارد، درمان دارویی ممکن است برای پیشگیری یا تسکین تهوع/استفراغ/اسهال ضروری باشد. خوردن چندین وعده غذایی کوچک یا محدود کردن فعالیت ممکن است به کاهش برخی از این اثرات کمک کند. اگر این اثرات ادامه یافت یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

این دارو ممکن است باعث ریزش موی تکه تکه یا کامل و تغییر در رنگ مو/پوست شود. این اثرات مضر نیستند. با این حال، برای جزئیات بیشتر با پزشک خود صحبت کنید زیرا تغییرات در رنگ پوست نیز ممکن است نشانه یک بیماری جدی تر باشد.

به یاد داشته باشید که این دارو به این دلیل تجویز شده است که پزشک شما تشخیص داده است که مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت داشتن هر گونه عوارض جانبی جدی، از جمله: سردرد، بثورات پوستی/تاول در کف دست/کف پا، زخم/درد در زبان/دهان، کبودی/خونریزی آسان، عدم تحمل سرما/گرما، درد/ فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. قرمزی/تورم بازوها یا پاها، مدفوع سیاه/خون آلود، استفراغ شبیه تفاله قهوه، سرفه خونی، بهبود آهسته زخم، درد فک، درد انگشتان پا/مفاصل، علائم قند خون پایین (مانند گرسنگی، لرزش، ضربان قلب سریع) ، تعریق)، علائم نارسایی قلبی (مانند تنگی نفس، تورم مچ پا/پا، خستگی غیرعادی، افزایش وزن غیرعادی/ناگهانی)، تغییرات ذهنی/خلقتی (مانند کاهش هوشیاری، تحریک پذیری، عصبی بودن)، تغییرات بینایی (مانند کاهش بینایی).

فعل و انفعالات

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر دهد یا خطر عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این سند شامل تمام تداخلات دارویی ممکن نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای نسخه ای/غیر نسخه ای و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. هیچ دارویی را بدون تأیید پزشک شروع، قطع یا تغییر ندهید.

برخی از محصولاتی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند عبارتند از: بواسیزوماب، “رقیق کننده های خون” (ضد انعقادها مانند وارفارین، هپارین).

بسیاری از داروها علاوه بر سوتنت ممکن است بر ریتم قلب (طولانی شدن QT) تأثیر بگذارند، از جمله آمیودارون، دوفتیلید، پیموزاید، پروکائین آمید، کینیدین، سوتالول، آنتی بیوتیک های ماکرولید (مانند اریترومایسین) و غیره. قبل از استفاده از سانیتینیب، تمام داروهایی را که در حال حاضر استفاده می کنید به پزشک یا داروساز خود گزارش دهید.

سایر داروها می توانند بر حذف سوتنت از بدن شما تأثیر بگذارند، که ممکن است بر نحوه عملکرد سوتنت تأثیر بگذارد. به عنوان مثال می‌توان به ضد قارچ‌های آزول (مانند کتوکونازول، ایتراکونازول)، سایمتیدین، مهارکننده‌های پروتئاز HIV (مانند ریتوناویر، ساکویناویر)، آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید (مانند اریترومایسین)، ریفامایسین‌ها (مانند ریفامپین، ریفابوتین)، داروهای خاص سنت جان اشاره کرد. برای درمان تشنج (مانند فنی توئین، فنوباربیتال)،