ولکید یک داروی سرطان است که به طور کلی در ترکیب با سایر داروها برای درمان مولتیپل میلوما (سرطان خون) در موارد زیر استفاده می شود:

بزرگسالانی که بیماری آنها پس از حداقل یک درمان دیگر بدتر می شود و قبلاً پیوند سلول های بنیادی خون انجام داده اند یا نمی توانند آن را انجام دهند. در این بیماران ، ولکید یا به تنهایی یا با دوکسوروبیسین لیپوزومی یا دگزامتازون استفاده می شود.
بزرگسالانی که قبلاً تحت درمان قرار نگرفته بودند و نمی توانند با پیوند سلول های بنیادی خون شیمی درمانی با دوز بالا انجام دهند. در این بیماران ، ولکید در ترکیب با ملفالان و پردنیزون استفاده می شود.
بزرگسالانی که قبلاً تحت درمان قرار نگرفته بودند و قرار است شیمی درمانی با دوز بالا و سپس پیوند سلول های بنیادی خون دریافت کنند. در این بیماران ، ولکید در ترکیب با دگزامتازون ، یا با دگزامتازون به همراه تالیدومید استفاده می شود.
ولکید همچنین برای درمان لنفوم سلول گوشته ، سرطان خون دیگر استفاده می شود. این دارو در بزرگسالانی استفاده می شود که هیچ درمانی برای سرطان خود دریافت نکرده اند و نمی توانند پیوند سلول های بنیادی خون را انجام دهند. در این بیماران از ولکیدبا ریتوکسیماب ، سیکلوفسفامید ، دوکسوروبیسین و پردنیزون استفاده می شود.

ولکید حاوی ماده فعال بورتزومیب است.

نحوه مصرف

ولکید فقط با نسخه قابل تهیه است. درمان فقط باید زیر نظر پزشکی که تجربه استفاده از شیمی درمانی سرطان دارد ، آغاز شود. ولکید به صورت تزریقی حاوی 1 یا 3.5 میلی گرم در دسترس است.

ولکید با تزریق داخل وریدی تزریق می شود. ولکید 3.5 میلی گرم نیز می تواند با تزریق زیر پوست در ران یا شکم تجویز شود. ولکید نباید به روش دیگری داده شود. بسته به اینکه ولکید به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروها تجویز شود ، در چرخه های درمانی 3 تا 6 هفته تجویز می شود. دوز بستگی به قد و وزن بیمار دارد.

در صورت بروز عوارض جانبی شدید ، پزشک ممکن است دوز دارو را کاهش داده ، درمان را به تاخیر بیندازد یا آن را به طور کامل متوقف کند.

اثرگذاری دارو ولکید

در مولتیپل میلوما ، 10 مطالعه اصلی ، شامل بیش از 4300 بزرگسال ، نشان داد که ولکید به تنهایی یا همراه با سایر داروها در چندین گروه بیمار مثر است. معیارهای اصلی اثربخشی تعداد بیمارانی بود که بیماری آنها به درمان پاسخ داد و مدت زمانی که بیماران بدون تشدید بیماری آنها زندگی کردند.

در لنفوم سلول گوشته ، یک مطالعه اصلی شامل 487 فرد بالغ بدون درمان قبلی بود که برای پیوند سلول های بنیادی خون مناسب نبودند. بیمارانی که با ولکید همراه با ریتوکسیماب ، سیکلوفسفامید ، دوکسوروبیسین و پردنیزون تحت درمان قرار گرفتند 24.7 ماه زندگی کردند بدون اینکه بیماری آنها بدتر شود در مقایسه با بیماران 14.4 ماهه که با همان ترکیب اما از داروی دیگر ، وینکریستین ، به جای ولکید استفاده کردند ، بدتر شد.

عوارض جانبی

شایع ترین عوارض جانبی ولکید  (که ممکن است بیش از 1 نفر از هر 10 نفر را تحت تأثیر قرار دهد) عبارتند از تهوع (احساس بیماری) ، اسهال ، یبوست ، استفراغ ، خستگی ، ضعف ، تب ، ترومبوسیتوپنی (تعداد کم پلاکت خون که می تواند منجر به کبودی آسان و خونریزی) ، کم خونی (تعداد کم گلبول های قرمز خون) ، نوتروپنی (سطوح پایین نوعی گلبول سفید خون که با عفونت مبارزه می کند) ، آسیب عصبی در بازوها و پاها ، سردرد ، پاراستزی (بی حسی و سوزن سوزن شدن) ، کاهش اشتها ، مشکل تنفس ، بثورات پوستی ، زونا ، و درد عضلانی و استخوانی.

جدی ترین عوارض جانبی شامل نارسایی قلبی ، سندرم لیز تومور (عوارض ناشی از تجزیه ناگهانی سلول های سرطانی) ، فشار خون ریوی (فشار خون بالا در عروق ریه ها) ، سندرم انسفالوپاتی برگشت پذیر خلفی (یک اختلال مغزی) ، نفوذی حاد منتشر بیماری ریوی (یک مشکل شدید ریوی) و نوروپاتی اتونوم (آسیب به اعصاب کنترل کننده اعضا مانند مثانه ، چشم ها ، روده ، قلب و عروق خونی).

ولکید در بیمارانی که به بورتزومیب ، بور یا هر یک از اجزای دیگر حساسیت (حساسیت) دارند نباید استفاده شود. این دارو نباید به بیماران مبتلا به بیماری ریوی نفوذی حاد یا بیماری پریکارد (بیماری کیسه اطراف قلب) داده شود.

برای راهنمایی کامل خرید دارو ولکید اینجا کلیک کنید .